De familie van Rhoden was tot leven gekomen. Ze stonden daar, glimmend en wel, op het toneel van mijn fantasie.

Waar was ik de vorige keer gebleven? O ja, ik was eruit: ik wilde een psychologische roman schrijven. Toen die keuze eenmaal was gemaakt, kon ik mijn fantasie de vrije loop laten. Dus ging ik snel op zoek naar de juiste ingrediënten: verhaallijn en hoofdpersonen.

Het was een leuk idee: ik ga een boek schrijven. Maar de uitvoering bleek een heel ander verhaal, want waar begin je?

Als kind 'schreef' ik al boeken. Nou ja, dat wil zeggen: ik plakte schriftjes vol met dierenplaatjes en schreef er korte verhaaltjes bij. Zelf iets creëren had voor mij toen al iets magisch; het prikkelde mijn fantasie en bracht me in werelden die alleen ik kende. Werelden die ik met een pen tot leven kon toveren. Het maken vond ik dan ook altijd véél leuker dan het lezen zelf.

Een sprookjesachtig rustmoment in een drukke wereld